JeevanDrishti Your Life. Your Journey. Our Insight.
Shri Krishna speaking to Arjuna on the chariot at Kurukshetra

Bhagavad Gita Chapter 11

Vishvarupa Darshana Yoga · The vision of the universal form (विश्वरूपदर्शनयोग)

  • By Ved Vyasa
  • 55 shlokas
  • About 25 min

Printed from jeevandrishti.com/books/bhagavad-gita/chapter-11, where the meaning of every verse is in English and Hindi.

Duty · Knowledge · Devotion

About Chapter 11, Vishvarupa Darshana Yoga

Chapter 11, Vishvarupa Darshana Yoga (the vision of the universal form), is the chapter in which Arjuna sees. He asks to see Krishna’s divine form, and Krishna gives him divine sight (shlokas 1–8). Sanjaya describes the form, brighter than a thousand suns, with countless faces and arms, the whole world gathered in one body; Arjuna, awed, describes the gods, sages and worlds within it, and the warriors of both armies rushing into its blazing mouths (9–31).

Asked who he is, Krishna answers: “I am Time, the destroyer of worlds”; the warriors are already slain, and Arjuna is to be only the instrument (32–34). Trembling, Arjuna praises him, asks forgiveness for having treated him as a friend, and begs to see his familiar form again (35–46). Krishna returns to his gentle form and says this vision is reached not by Vedas, gifts or austerities, but by undivided devotion (47–55).

A calm reading of all 55 shlokas with their meanings takes about twenty-five minutes.

Arjuna asks to see 11.1–11.8

Shloka 11.1

अर्जुन उवाच Arjuna said

मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम्।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम॥

Mad-anugrahaya paramam guhyam adhyatma-sanjnitam
Yat tvayoktam vachas tena moho ’yam vigato mama

मुझ पर कृपा करके आपने अध्यात्म का जो परम गोपनीय वचन कहा, उससे मेरा यह मोह दूर हो गया है।

Out of kindness to me you have spoken this supreme secret about the self, and by your words my confusion is gone.

Shloka 11.2

भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम्॥

Bhavapyayau hi bhutanam shrutau vistarasho maya
Tvattah kamala-patraksha mahatmyam api chavyayam

हे कमलनयन, मैंने आपसे प्राणियों की उत्पत्ति और प्रलय विस्तार से सुने हैं, और आपकी अविनाशी महिमा भी।

Lotus-eyed one, I have heard from you in detail of the coming and going of beings, and of your unending greatness.

Shloka 11.3

एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम॥

Evam etad yathattha tvam atmanam parameshvara
Drashtum ichchhami te rupam aishwaram purushottama

हे परमेश्वर, आप अपने को जैसा बताते हैं, वह ठीक वैसा ही है; फिर भी हे पुरुषोत्तम, मैं आपके ईश्वरीय रूप को देखना चाहता हूँ।

Supreme Lord, it is just as you have described yourself. Yet I wish to see your divine form, Supreme Person.

Shloka 11.4

मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयाऽत्मानमव्ययम्॥

Manyase yadi tach chhakyam maya drashtum iti prabho
Yogeshvara tato me tvam darshayatmanam avyayam

हे प्रभो, यदि आप मानते हैं कि मैं उसे देख सकता हूँ, तो हे योगेश्वर, मुझे अपना अविनाशी स्वरूप दिखाइए।

Lord, if you think it is possible for me to see it, then, Master of yoga, show me your unending self.

Shloka 11.5

श्रीभगवानुवाच Shri Krishna said

पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च॥

Pashya me partha rupani shatasho ’tha sahasrashah
Nana-vidhani divyani nana-varnakritini cha

हे पार्थ, मेरे सैकड़ों और हज़ारों रूपों को देखो, जो अनेक प्रकार के, दिव्य और अनेक रंगों और आकारों वाले हैं।

Son of Pritha, behold my forms, in hundreds and thousands, divine and of many kinds, of many colours and shapes.

Shloka 11.6

पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत॥

Pashyadityan vasun rudran ashvinau marutas tatha
Bahuny adrishta-purvani pashyashcharyani bharata

हे भारत, आदित्यों, वसुओं, रुद्रों, दोनों अश्विनीकुमारों और मरुतों को देखो; और बहुत से ऐसे आश्चर्य देखो जो पहले कभी नहीं देखे।

Behold the Adityas, the Vasus, the Rudras, the two Ashvins and the Maruts; behold many wonders never seen before, Bharata.

Shloka 11.7

इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम्।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि॥

Ihaika-stham jagat kritsnam pashyadya sa-characharam
Mama dehe gudakesha yach chanyad drashtum ichchhasi

हे गुडाकेश, आज मेरे इस शरीर में एक जगह स्थित चर-अचर सहित सारे संसार को देखो, और जो कुछ और देखना चाहते हो वह भी।

Behold here today, Gudakesha, the whole world, moving and unmoving, gathered in one place in my body, and whatever else you wish to see.

Shloka 11.8

न तु मां शक्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम्॥

Na tu mam shakyase drashtum anenaiva sva-chakshusha
Divyam dadami te chakshuh pashya me yogam aishwaram

पर तुम अपनी इन आँखों से मुझे नहीं देख सकते; मैं तुम्हें दिव्य दृष्टि देता हूँ, अब मेरी ईश्वरीय योगशक्ति को देखो।

But you cannot see me with these eyes of yours. I give you divine sight: behold my divine power.

The universal form 11.9–11.31

Shloka 11.9

सञ्जय उवाच Sanjaya said

एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः।
दर्शयामास पार्थाय परमं रूपमैश्वरम्॥

Evam uktva tato rajan maha-yogeshvaro harih
Darshayam asa parthaya paramam rupam aishwaram

हे राजन, ऐसा कहकर महायोगेश्वर हरि ने अर्जुन को अपना परम ईश्वरीय रूप दिखाया,

Having spoken thus, O King, Hari, the great Master of yoga, showed Arjuna his supreme divine form,

Shloka 11.10

अनेकवक्त्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम्।
अनेकदिव्याभरणं दिव्यानेकोद्यतायुधम्॥

Aneka-vaktra-nayanam anekadbhuta-darshanam
Aneka-divyabharanam divyanekodyatayudham

जिसके अनेक मुख और नेत्र थे, अनेक अद्भुत दृश्य थे, अनेक दिव्य आभूषण थे और अनेक दिव्य शस्त्र उठे हुए थे,

with many mouths and eyes, many wondrous sights, many divine ornaments and many divine weapons raised,

Shloka 11.11

दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम्।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम्॥

Divya-malyambara-dharam divya-gandhanulepanam
Sarvashcharya-mayam devam anantam vishvato-mukham

जो दिव्य मालाएँ और वस्त्र धारण किए थे, दिव्य सुगंध का लेप लगाए थे, सब आश्चर्यों से भरे, अनंत और सब ओर मुख वाले देव थे।

wearing divine garlands and garments, anointed with divine fragrances, full of every wonder, the endless God, facing every direction.

Shloka 11.12

दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः॥

Divi surya-sahasrasya bhaved yugapad utthita
Yadi bhah sadrishi sa syad bhasas tasya mahatmanah

यदि आकाश में हज़ार सूर्य एक साथ उदय हों, तो उनका प्रकाश शायद उस महात्मा के प्रकाश के समान हो।

If the light of a thousand suns were to blaze forth at once in the sky, it might resemble the splendour of that great being.

Shloka 11.13

तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा॥

Tatraika-stham jagat kritsnam pravibhaktam anekadha
Apashyad deva-devasya sharire pandavas tada

तब अर्जुन ने देवों के देव के शरीर में अनेक प्रकार से बँटे हुए सारे संसार को एक जगह स्थित देखा।

There, in the body of the God of gods, Arjuna saw the whole world, divided in many ways, gathered in one place.

Shloka 11.14

ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत॥

Tatah sa vismayavishto hrishta-roma dhananjayah
Pranamya shirasa devam kritanjalir abhashata

तब आश्चर्य से भरे और रोमांचित धनंजय ने भगवान को सिर झुकाकर प्रणाम किया और हाथ जोड़कर बोले।

Then Dhananjaya, overcome with wonder, his hair standing on end, bowed his head to the God and spoke with joined palms.

Shloka 11.15

अर्जुन उवाच Arjuna said

पश्यामि देवांस्तव देव देहे
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान्।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान्॥

Pashyami devans tava deva dehe
Sarvans tatha bhuta-vishesha-sanghan
Brahmanam isham kamalasana-stham
Rishinsh cha sarvan uragansh cha divyan

हे देव, मैं आपके शरीर में सब देवताओं और सब प्रकार के प्राणियों के समूहों को देखता हूँ; कमल पर बैठे ब्रह्मा को, शिव को, सब ऋषियों को और दिव्य सर्पों को।

O God, I see in your body all the gods and every kind of being; Brahma, the Lord, seated on the lotus, and all the sages and divine serpents.

Shloka 11.16

अनेकबाहूदरवक्त्रनेत्रं
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम्।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप॥

Aneka-bahudara-vaktra-netram
Pashyami tvam sarvato ’nanta-rupam
Nantam na madhyam na punas tavadim
Pashyami vishveshvara vishva-rupa

हे विश्वेश्वर, हे विश्वरूप, मैं आपको अनेक भुजाओं, पेटों, मुखों और नेत्रों वाला, सब ओर अनंत रूपों वाला देखता हूँ; मुझे आपका न अंत दिखता है, न मध्य, न आदि।

I see you everywhere, endless in form, with countless arms, bellies, mouths and eyes. Lord of the universe, universal form, I see no end, no middle and no beginning to you.

Shloka 11.17

किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च
तेजोराशिं सर्वतोदीप्तिमन्तम्।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता
द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेयम्॥

Kiritinam gadinam chakrinam cha
Tejo-rashim sarvato diptimantam
Pashyami tvam durnirikshyam samantad
Diptanalarka-dyutim aprameyam

मैं आपको मुकुट, गदा और चक्र धारण किए, सब ओर से चमकते तेज के पुंज के रूप में देखता हूँ, जिन्हें देखना कठिन है, जो जलती आग और सूर्य के समान प्रकाशमान और अपरिमेय हैं।

I see you with crown, mace and discus, a mass of light shining on every side, hard to look at, blazing like fire and sun, beyond measure.

Shloka 11.18

त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम्।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे॥

Tvam aksharam paramam veditavyam
Tvam asya vishvasya param nidhanam
Tvam avyayah shashvata-dharma-gopta
Sanatanas tvam purusho mato me

आप ही जानने योग्य परम अक्षर हैं, आप ही इस विश्व के परम आश्रय हैं; आप अविनाशी, सनातन धर्म के रक्षक हैं, और मेरे मत से आप ही सनातन पुरुष हैं।

You are the Imperishable, the supreme one to be known, the final resting place of this universe. You are the unchanging guardian of eternal dharma; you are, I believe, the eternal Person.

Shloka 11.19

अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम्।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रम्
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम्॥

Anadi-madhyantam ananta-viryam
Ananta-bahum shashi-surya-netram
Pashyami tvam dipta-hutasha-vaktram
Sva-tejasa vishvam idam tapantam

मैं आपको आदि, मध्य और अंत से रहित, अनंत शक्ति वाला, अनंत भुजाओं वाला, चंद्रमा और सूर्य रूपी नेत्रों वाला, जलती आग जैसे मुख वाला और अपने तेज से इस संसार को तपाते हुए देखता हूँ।

I see you without beginning, middle or end, of endless power, with countless arms, the sun and moon as your eyes, your mouth a blazing fire, burning up this universe with your radiance.

Shloka 11.20

द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः।
दृष्ट्वाऽद्भुतं रूपमुग्रं तवेदं
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन्॥

Dyav a-prithivyor idam antaram hi
Vyaptam tvayaikena dishash cha sarvah
Drishtvadbhutam rupam ugram tavedam
Loka-trayam pravyathitam mahatman

स्वर्ग और पृथ्वी के बीच का सारा आकाश और सब दिशाएँ अकेले आपसे ही भरी हैं। हे महात्मन, आपके इस अद्भुत और भयानक रूप को देखकर तीनों लोक काँप रहे हैं।

The space between heaven and earth and all the directions are filled by you alone. Seeing this wondrous and terrible form of yours, great one, the three worlds tremble.

Shloka 11.21

अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः॥

Ami hi tvam sura-sangha vishanti
Kechid bhitah pranjalayo grinanti
Svastity uktva maharshi-siddha-sanghah
Stuvanti tvam stutibhih pushkalabhih

देवताओं के समूह आपमें प्रवेश कर रहे हैं; कुछ डरकर हाथ जोड़े आपकी स्तुति कर रहे हैं। महर्षियों और सिद्धों के समूह “कल्याण हो” कहकर उत्तम स्तोत्रों से आपकी स्तुति कर रहे हैं।

Hosts of gods are entering you; some, afraid, praise you with joined palms. Bands of great sages and perfected ones cry “May all be well!” and praise you with glorious hymns.

Shloka 11.22

रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे॥

Rudraditya vasavo ye cha sadhya
Vishve ’shvinau marutash choshmapash cha
Gandharva-yakshasura-siddha-sangha
Vikshante tvam vismitash chaiva sarve

रुद्र, आदित्य, वसु, साध्य, विश्वेदेव, अश्विनीकुमार, मरुद्गण, पितर, और गन्धर्व, यक्ष, असुर और सिद्धों के समूह, सब चकित होकर आपको देख रहे हैं।

The Rudras, Adityas, Vasus, Sadhyas, Vishvadevas, the two Ashvins, the Maruts and the ancestors, and hosts of gandharvas, yakshas, asuras and perfected ones all gaze at you in amazement.

Shloka 11.23

रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं
महाबाहो बहुबाहूरुपादम्।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाऽहम्॥

Rupam mahat te bahu-vaktra-netram
Maha-baho bahu-bahuru-padam
Bahudaram bahu-danshtra-karalam
Drishtva lokah pravyathitas tathaham

हे महाबाहो, बहुत से मुखों और नेत्रों, बहुत सी भुजाओं, जंघाओं और पैरों, बहुत से पेटों और भयानक दाँतों वाले आपके विशाल रूप को देखकर सब लोग काँप रहे हैं, और मैं भी।

Seeing your vast form with many mouths and eyes, many arms, thighs and feet, many bellies and many terrible teeth, mighty-armed one, the worlds tremble, and so do I.

Shloka 11.24

नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम्।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो॥

Nabhah-sprisham diptam aneka-varnam
Vyattananam dipta-vishala-netram
Drishtva hi tvam pravyathitantar-atma
Dhritim na vindami shamam cha vishno

हे विष्णु, आकाश को छूते हुए, अनेक रंगों में चमकते, खुले मुखों और चमकती विशाल आँखों वाले आपको देखकर मेरा अंतर्मन काँप रहा है और मुझे न धैर्य मिल रहा है, न शांति।

Seeing you touching the sky, blazing in many colours, mouths wide open and great eyes shining, my inner self trembles, and I find no steadiness or peace, Vishnu.

Shloka 11.25

दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।
दिशो न जाने न लभे च शर्म
प्रसीद देवेश जगन्निवास॥

Danshtra-karalani cha te mukhani
Drishtvaiva kalanala-sannibhani
Disho na jane na labhe cha sharma
Prasida devesha jagan-nivasa

दाँतों से भयानक और प्रलय की आग जैसे आपके मुखों को देखकर मुझे दिशाएँ नहीं सूझतीं और चैन नहीं मिलता। हे देवेश, हे जगन्निवास, प्रसन्न होइए।

Seeing your mouths, terrible with teeth, like the fire at the end of time, I lose all sense of direction and find no comfort. Be gracious, Lord of gods, refuge of the world.

Shloka 11.26

अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथाऽसौ
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः॥

Ami cha tvam dhritarashtrasya putrah
Sarve sahaivavani-pala-sanghaih
Bhishmo dronah suta-putras tathasau
Sahasmadiyair api yodha-mukhyaih

धृतराष्ट्र के ये सब पुत्र राजाओं के समूहों के साथ, भीष्म, द्रोण और वह सूतपुत्र कर्ण, हमारे पक्ष के मुख्य योद्धाओं के साथ,

All these sons of Dhritarashtra, together with the hosts of kings, Bhishma, Drona and that son of the charioteer (Karna), along with our own chief warriors,

Shloka 11.27

वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु
संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः॥

Vaktrani te tvaramana vishanti
Danshtra-karalani bhayanakani
Kechid vilagna dashanantareshu
Sandrishyante churnitair uttamangaih

तेज़ी से आपके भयानक दाँतों वाले डरावने मुखों में प्रवेश कर रहे हैं; कुछ आपके दाँतों के बीच फँसे दिख रहे हैं, जिनके सिर चूर्ण हो गए हैं।

are rushing into your fearful mouths with their terrible teeth. Some are seen caught between your teeth, their heads crushed.

Shloka 11.28

यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति।
तथा तवामी नरलोकवीरा
विशन्ति वक्त्राण्यभिविज्वलन्ति॥

Yatha nadinam bahavo ’mbu-vegah
Samudram evabhimukha dravanti
Tatha tavami nara-loka-vira
Vishanti vaktrany abhivijvalanti

जैसे नदियों के बहुत से जल-प्रवाह समुद्र की ओर ही दौड़ते हैं, वैसे ही मनुष्य लोक के ये वीर आपके जलते हुए मुखों में प्रवेश कर रहे हैं।

As the many currents of rivers rush towards the ocean, so these heroes of the human world enter your blazing mouths.

Shloka 11.29

यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः।
तथैव नाशाय विशन्ति लोका
स्तवापि वक्त्राणि समृद्धवेगाः॥

Yatha pradiptam jvalanam patanga
Vishanti nashaya samriddha-vegah
Tathaiva nashaya vishanti lokas
Tavapi vaktrani samriddha-vegah

जैसे पतंगे नष्ट होने के लिए तेज़ी से जलती आग में घुसते हैं, वैसे ही ये लोग भी नष्ट होने के लिए तेज़ी से आपके मुखों में घुस रहे हैं।

As moths rush at full speed into a blazing fire to their destruction, so these people rush at full speed into your mouths to their destruction.

Shloka 11.30

लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता
ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिः।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो॥

Lelihyase grasamanah samantal
Lokan samagran vadanair jvaladbhih
Tejobhir apurya jagat samagram
Bhasas tavograh pratapanti vishno

हे विष्णु, आप अपने जलते मुखों से सब लोकों को चारों ओर से निगलते हुए बार-बार चाट रहे हैं; आपका उग्र प्रकाश सारे संसार को तेज से भरकर तपा रहा है।

Devouring all the worlds on every side with your flaming mouths, you lick your lips. Your fierce rays fill the whole world with their brilliance and scorch it, Vishnu.

Shloka 11.31

आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो
नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं
न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम्॥

Akhyahi me ko bhavan ugra-rupo
Namo ’stu te deva-vara prasida
Vijnatum ichchhami bhavantam adyam
Na hi prajanami tava pravrittim

मुझे बताइए कि इस उग्र रूप वाले आप कौन हैं। हे देवश्रेष्ठ, आपको नमस्कार है, प्रसन्न होइए। मैं आप आदि पुरुष को जानना चाहता हूँ, क्योंकि मैं आपकी इस प्रवृत्ति को नहीं समझ पा रहा।

Tell me who you are, in this fierce form. I bow to you, best of gods; be gracious. I wish to know you, the first one, for I do not understand what you are doing.

“I am Time” 11.32–11.34

Shloka 11.32

श्रीभगवानुवाच Shri Krishna said

कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः।
ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः॥

Kalo ’smi loka-kshaya-krit pravriddho
Lokan samahartum iha pravrittah
Rite ’pi tvam na bhavishyanti sarve
Ye ’vasthitah pratyanikeshu yodhah

मैं लोकों का नाश करने वाला बढ़ा हुआ काल हूँ, और इस समय लोकों का संहार करने आया हूँ। तुम्हारे बिना भी विरोधी सेनाओं में खड़े ये सब योद्धा नहीं बचेंगे।

I am Time, grown mighty, the destroyer of worlds, come here to sweep the worlds away. Even without you, none of these warriors standing in the opposing armies will survive.

Shloka 11.33

तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व
जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन्॥

Tasmat tvam uttishtha yasho labhasva
Jitva shatrun bhunkshva rajyam samriddham
Mayaivaite nihatah purvam eva
Nimitta-matram bhava savya-sachin

इसलिए तुम उठो और यश पाओ; शत्रुओं को जीतकर समृद्ध राज्य भोगो। ये सब पहले ही मेरे द्वारा मारे जा चुके हैं; हे सव्यसाची, तुम केवल निमित्त बनो।

So stand up and win glory. Conquer your enemies and enjoy a prosperous kingdom. They have already been slain by me; be only the instrument, Savyasachi (Arjuna).

Shloka 11.34

द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च
कर्णं तथाऽन्यानपि योधवीरान्।
मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठा
युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान्॥

Dronam cha bhishmam cha jayadratham cha
Karnam tathanyan api yodha-viran
Maya hatams tvam jahi ma vyathishtha
Yudhyasva jetasi rane sapatnan

द्रोण, भीष्म, जयद्रथ, कर्ण और दूसरे वीर योद्धा मेरे द्वारा मारे जा चुके हैं; तुम उन्हें मारो, व्याकुल मत हो। युद्ध करो, तुम युद्ध में शत्रुओं को जीतोगे।

Drona, Bhishma, Jayadratha, Karna and the other great warriors have already been slain by me; slay them, do not be troubled. Fight: you will conquer your rivals in battle.

Arjuna’s praise and prayer 11.35–11.46

Shloka 11.35

सञ्जय उवाच Sanjaya said

एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य
कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं
सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य॥

Etach chhrutva vachanam keshavasya
Kritanjalir vepamanah kiriti
Namaskritva bhuya evaha krishnam
Sa-gadgadam bhita-bhitah pranamya

केशव के ये वचन सुनकर मुकुटधारी अर्जुन काँपते हुए हाथ जोड़कर, फिर से प्रणाम करके, अत्यंत डरे हुए, गद्गद वाणी में श्रीकृष्ण से बोले।

Hearing these words of Keshava, the crowned Arjuna, trembling, with joined palms, bowed again and, overcome with fear, spoke to Krishna in a faltering voice.

Shloka 11.36

अर्जुन उवाच Arjuna said

स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या
जगत् प्रहृष्यत्यनुरज्यते च।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः॥

Sthane hrishikesha tava prakirtya
Jagat prahrishyaty anurajyate cha
Rakshansi bhitani disho dravanti
Sarve namasyanti cha siddha-sanghah

हे हृषीकेश, यह उचित ही है कि आपकी कीर्ति से संसार प्रसन्न होता है और प्रेम करता है; राक्षस डरकर सब दिशाओं में भागते हैं और सिद्धों के समूह आपको नमस्कार करते हैं।

It is right, Hrishikesha, that the world rejoices and delights in your praise; demons flee in fear in all directions, and the hosts of the perfected bow to you.

Shloka 11.37

कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन्
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।
अनन्त देवेश जगन्निवास
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत्॥

Kasmach cha te na nameran mahatman
Gariyase brahmano ’py adi-kartre
Ananta devesha jagan-nivasa
Tvam aksharam sad-asat tat param yat

हे महात्मन, ब्रह्मा के भी आदि कर्ता और सबसे बड़े आपको वे नमस्कार क्यों न करें? हे अनंत, हे देवेश, हे जगन्निवास, आप ही अक्षर हैं, सत् और असत् हैं, और उनसे परे भी जो है, वह आप हैं।

And why should they not bow to you, great one, greater even than Brahma, the first creator? Endless one, Lord of gods, refuge of the world, you are the Imperishable, what is and what is not, and what is beyond both.

Shloka 11.38

त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण
स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम्।
वेत्तासि वेद्यं च परं च धाम
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप॥

Tvam adi-devah purushah puranas
Tvam asya vishvasya param nidhanam
Vettasi vedyam cha param cha dhama
Tvaya tatam vishvam ananta-rupa

आप आदि देव और सनातन पुरुष हैं, आप इस विश्व के परम आश्रय हैं; आप जानने वाले भी हैं और जानने योग्य भी, और परम धाम हैं। हे अनंत रूप, यह विश्व आपसे व्याप्त है।

You are the first God, the ancient Person, the supreme resting place of this universe. You are the knower and what is to be known, the highest abode; by you the universe is pervaded, endless form.

Shloka 11.39

वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च।
नमो नमस्तेऽस्तु सहस्रकृत्वः
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते॥

Vayur yamo ’gnir varunah shashankah
Prajapatis tvam prapitamahash cha
Namo namas te ’stu sahasra-kritvah
Punash cha bhuyo ’pi namo namas te

आप ही वायु, यम, अग्नि, वरुण, चंद्रमा, प्रजापति और प्रपितामह हैं। आपको हज़ार बार नमस्कार है, और फिर बार-बार नमस्कार है।

You are Vayu, Yama, Agni, Varuna, the moon, Prajapati and the great-grandsire. Salutations to you a thousand times, and again and again, salutations to you.

Shloka 11.40

नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः॥

Namah purastad atha prishthatas te
Namo ’stu te sarvata eva sarva
Ananta-viryamita-vikramas tvam
Sarvam samapnoshi tato ’si sarvah

आपको आगे से और पीछे से नमस्कार, हे सर्वस्वरूप, आपको सब ओर से नमस्कार। आपकी शक्ति अनंत और पराक्रम अपार है; आप सबमें व्याप्त हैं, इसलिए आप ही सब कुछ हैं।

Salutations to you in front and behind, salutations on every side, you who are everything. Your power is endless and your might beyond measure; you pervade everything, and so you are everything.

Shloka 11.41

सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति।
अजानता महिमानं तवेदं
मया प्रमादात्प्रणयेन वापि॥

Sakheti matva prasabham yad uktam
He krishna he yadava he sakheti
Ajanata mahimanam tavedam
Maya pramadat pranayena vapi

आपकी इस महिमा को न जानते हुए, आपको मित्र मानकर, भूल से या प्रेम से मैंने जो कुछ बिना सोचे “हे कृष्ण, हे यादव, हे सखा” कहा,

Thinking of you as a friend, whatever I said rashly, “O Krishna, O Yadava, O friend,” not knowing this greatness of yours, out of carelessness or affection,

Shloka 11.42

यच्चावहासार्थमसत्कृतोऽसि
विहारशय्यासनभोजनेषु।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम्॥

Yach chavahasartham asat-krito ’si
Vihara-shayyasana-bhojaneshu
Eko ’tha vapy achyuta tat-samaksham
Tat kshamaye tvam aham aprameyam

और हँसी-मज़ाक में, खेलते, सोते, बैठते या खाते समय, अकेले में या दूसरों के सामने, हे अच्युत, मैंने आपका जो अपमान किया, उसके लिए मैं आप अपरिमेय से क्षमा माँगता हूँ।

and whatever disrespect I showed you in jest, while playing, resting, sitting or eating, alone or in front of others, Achyuta, for that I ask forgiveness of you, the immeasurable.

Shloka 11.43

पितासि लोकस्य चराचरस्य
त्वमस्य पूज्यश्च गुरुर्गरीयान्।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभाव॥

Pitasi lokasya characharasya
Tvam asya pujyash cha gurur gariyan
Na tvat-samo ’sty abhyadhikah kuto ’nyo
Loka-traye ’py apratima-prabhava

आप इस चर-अचर संसार के पिता हैं, सबसे पूजनीय और सबसे बड़े गुरु हैं। हे अतुलनीय प्रभाव वाले, तीनों लोकों में आपके समान भी कोई नहीं, फिर आपसे बढ़कर कोई कैसे होगा?

You are the father of the world, of all that moves and does not move; you are its most revered and greatest teacher. There is none equal to you in the three worlds; how could there be anyone greater, you of matchless power?

Shloka 11.44

तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम्।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम्॥

Tasmat pranamya pranidhaya kayam
Prasadaye tvam aham isham idyam
Piteva putrasya sakheva sakhyuh
Priyah priyayarhasi deva sodhum

इसलिए मैं शरीर को आपके चरणों में रखकर, प्रणाम करके, आप स्तुति योग्य ईश्वर को प्रसन्न करना चाहता हूँ। हे देव, जैसे पिता पुत्र के, मित्र मित्र के और प्रिय प्रिया के अपराध सह लेता है, वैसे ही आप मेरे अपराध सहिए।

So, bowing down and laying my body before you, I seek your grace, worshipful Lord. As a father bears with his son, a friend with a friend, a lover with the beloved, please bear with me, O God.

Shloka 11.45

अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।
तदेव मे दर्शय देव रूपं
प्रसीद देवेश जगन्निवास॥

Adrishta-purvam hrishito ’smi drishtva
Bhayena cha pravyathitam mano me
Tad eva me darshaya deva rupam
Prasida devesha jagan-nivasa

जो पहले कभी नहीं देखा, उसे देखकर मैं प्रसन्न हूँ, पर भय से मेरा मन व्याकुल भी है। हे देव, मुझे अपना वही रूप दिखाइए; हे देवेश, हे जगन्निवास, प्रसन्न होइए।

I am thrilled to have seen what was never seen before, and yet my mind is shaken with fear. Show me that same form of yours, O God; be gracious, Lord of gods, refuge of the world.

Shloka 11.46

किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त
मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन
सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते॥

Kiritinam gadinam chakra-hastam
Ichchhami tvam drashtum aham tathaiva
Tenaiva rupena chatur-bhujena
Sahasra-baho bhava vishva-murte

मैं आपको पहले की तरह ही मुकुट पहने, हाथ में गदा और चक्र लिए देखना चाहता हूँ। हे सहस्रबाहो, हे विश्वमूर्ते, आप उसी चार भुजाओं वाले रूप में आ जाइए।

I wish to see you as before, with crown, mace and discus in hand. Take that four-armed form again, thousand-armed one, form of the universe.

The gentle form again, and the way to it 11.47–11.55

Shloka 11.47

श्रीभगवानुवाच Shri Krishna said

मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम्॥

Maya prasannena tavarjunedam
Rupam param darshitam atma-yogat
Tejo-mayam vishvam anantam adyam
Yan me tvad anyena na drishta-purvam

हे अर्जुन, मैंने प्रसन्न होकर अपनी योगशक्ति से तुम्हें यह परम तेजोमय, विश्वरूप, अनंत और आदि रूप दिखाया है, जिसे तुम्हारे सिवा पहले किसी ने नहीं देखा।

Arjuna, out of my grace I have shown you, by my own power, this supreme form: radiant, universal, endless and first, which no one but you has seen before.

Shloka 11.48

न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानै
र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके
द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर॥

Na veda-yajnadhyayanair na danair
Na cha kriyabhir na tapobhir ugraih
Evam-rupah shakya aham nri-loke
Drashtum tvad anyena kuru-pravira

हे कुरुवीर, न वेदों और यज्ञों के अध्ययन से, न दान से, न कर्मकांड से और न कठोर तप से, मनुष्य लोक में तुम्हारे सिवा कोई मुझे इस रूप में देख सकता है।

Not by the Vedas, offerings or study, not by gifts, rituals or fierce austerities can I be seen in this form in the human world by anyone but you, hero of the Kurus.

Shloka 11.49

मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम्।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य॥

Ma te vyatha ma cha vimudha-bhavo
Drishtva rupam ghoram idrin mamedam
Vyapeta-bhih prita-manah punas tvam
Tad eva me rupam idam prapashya

मेरे इस भयानक रूप को देखकर तुम व्याकुल और मोहित मत हो। भय छोड़कर और प्रसन्न मन से फिर मेरा वही रूप देखो।

Do not be afraid or confused at seeing this terrible form of mine. Free of fear and glad at heart, see again that familiar form of mine.

Shloka 11.50

सञ्जय उवाच Sanjaya said

इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा॥

Ity arjunam vasudevas tathoktva
Svakam rupam darshayam asa bhuyah
Ashvasayam asa cha bhitam enam
Bhutva punah saumya-vapur mahatma

अर्जुन से ऐसा कहकर वासुदेव ने फिर अपना रूप दिखाया, और उस महात्मा ने फिर सौम्य रूप धारण करके डरे हुए अर्जुन को धीरज बँधाया।

Having spoken thus to Arjuna, Vasudeva showed his own form again, and the great one, taking once more his gentle form, comforted the frightened Arjuna.

Shloka 11.51

अर्जुन उवाच Arjuna said

दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः॥

Drishtvedam manusham rupam tava saumyam janardana
Idanim asmi samvrittah sa-chetah prakritim gatah

हे जनार्दन, आपके इस सौम्य मनुष्य रूप को देखकर अब मैं स्थिर मन वाला हो गया हूँ और अपने स्वाभाविक रूप में आ गया हूँ।

Seeing this gentle human form of yours, Janardana, I am myself again; my mind is calm and I am back to my own nature.

Shloka 11.52

श्रीभगवानुवाच Shri Krishna said

सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः॥

Su-durdarsham idam rupam drishtavan asi yan mama
Deva apy asya rupasya nityam darshana-kankshinah

मेरा जो रूप तुमने देखा है, उसे देख पाना बहुत कठिन है। देवता भी सदा इस रूप के दर्शन की इच्छा रखते हैं।

This form of mine that you have seen is very hard to see. Even the gods always long to see it.

Shloka 11.53

नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा॥

Naham vedair na tapasa na danena na chejyaya
Shakya evam-vidho drashtum drishtavan asi mam yatha

जिस रूप में तुमने मुझे देखा है, उस रूप में न वेदों से, न तप से, न दान से और न यज्ञ से मुझे देखा जा सकता है।

Not by the Vedas, not by austerity, not by gifts and not by offerings can I be seen in the way you have seen me.

Shloka 11.54

भक्त्या त्वनन्यया शक्यमहमेवंविधोऽर्जुन।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप॥

Bhaktya tv ananyaya shakya aham evam-vidho ’rjuna
Jnatum drashtum cha tattvena praveshtum cha parantapa

पर हे अर्जुन, हे परंतप, अनन्य भक्ति से ही मुझे इस रूप में जाना, तत्त्व से देखा और मुझमें प्रवेश किया जा सकता है।

But by undivided devotion, Arjuna, I can be known in this form, truly seen and entered into, scorcher of foes.

Shloka 11.55

मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव॥

Mat-karma-krin mat-paramo mad-bhaktah sanga-varjitah
Nirvairah sarva-bhuteshu yah sa mam eti pandava

हे पाण्डव, जो मेरे लिए कर्म करता है, मुझे परम लक्ष्य मानता है, मेरा भक्त है, आसक्ति से रहित है और किसी प्राणी से वैर नहीं रखता, वह मुझे प्राप्त होता है।

One who works for me, holds me as the highest goal, is devoted to me, free of attachment and without hatred towards any being, comes to me, Pandava.

ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे श्रीकृष्णार्जुनसंवादे
विश्वरूपदर्शनयोगो नाम एकादशोऽध्यायः ॥११॥

The meanings here are written in plain words and follow the common reading of each shloka; they are not a word-for-word translation or a commentary. The Roman lettering is simplified for easy reading. This page is for reading and reflection; it is not a substitute for medical or other professional help.

Questions people ask

What is Chapter 11 of the Bhagavad Gita about?

Arjuna’s vision of Krishna’s universal form (vishvarupa): all the worlds, gods and beings in one body, Krishna as Time, Arjuna’s awe and prayer, and the return to the gentle form.

What does “kalo ’smi” (11.32) mean?

“I am Time, grown mighty, the destroyer of worlds.” Krishna tells Arjuna the warriors are already slain and he is to be only the instrument (11.33).

How bright was the universal form?

If the light of a thousand suns blazed forth at once in the sky, it might resemble that splendour (11.12).

Why does Arjuna ask for forgiveness?

For having called Krishna “O Krishna, O Yadava, O friend” and joked with him, not knowing his greatness (11.41–11.42).

How can this form be seen, according to Chapter 11?

Not by the Vedas, austerity, gifts or offerings, but by undivided devotion (11.53–11.54).

← All spiritual books

Join our community

Join us on Facebook

New books and chapters, festival days and easy-to-read astrology, in your feed. Free, and you can leave any time.

Book an astrologer